varroa

HAYVAN SAĞLIĞI, YETİŞTİRİCİLİĞİ ve SU ÜRÜNLERİ ŞUBE MÜDÜRLÜĞÜ

Şube Müdürü	Funda Eylem ÖZEL
Telefon	0 288 214 16 18
Faks	0 288 214 10 71
Santral	0 288 214 35 47
E-Posta	kirklareli.haysag@tarimnet.gov.tr

Şube Müdürlüğünün Görevleri

Hastalık Çıkışında Haberleşme, Hastalık İhbarı

Kırım-Kongo Kanamalı Ateşi Hastalığı

Kurbanlık Hayvanlar Hakkında Genel Bilgi

İhbarı Mecbur Hastalıklar

Yurtiçi Veteriner Sağlık Raporlarının Düzenlenmesi ile İlgili Hususlar

Menşe Şahadetnamesi Düzenlenmesi

Koyun-Keçi Türü Hayvanların Tanımlanması, Tescili ve Düzenlenmesi Yönetmeliğinin Uygulama Talimatı

İHBARI MECBUR HASTALIKLAR

(2004-14 Tebliğ):

1. Sığır vebası	18. Tavuk vebası (Avian influenza)
2. Şap	19. Newcastle (Yalancı tavuk vebası)
3. Sığır tüberkülozu	20. Pullorum
4. Sığır brusellozu	21. Kanatlı tifosu (Tavuk tifosu)
5. Sığırların süngerimsi beyin hastalığı (BSE)	22. Arıların amerikan yavru çürüklüğü
6. Anthrax (Şarbon)	23. Varroa
7. Kuduz	24. Balıkların enfeksiyöz hematopoietik nekrozisi (IHN)
8. Koyun-keçi çiçeği	25. Scrapie
9. Koyun ve keçi brucellozu	26. Kedilerin süngerimsi beyin hastalığı (FSE)
10. Koyun ve keçi vebası (PPR)	27. Bonamiosis
11. Mavidil	28. Marteiliosis
12. At vebası	29. Spring Viraemia of Carp (SVC)
13. Ruam (Mankafa)	30. Viral Hemorajik Septisemi (VHS)
14. Durin (At frengisi)	31. Infectious Pancreatic Nekrosis (IPN)
15. Atların enfeksiyöz anemisi	32. Bakterial Kidney Disease (BKD)
16. Veziküler stomatitis (Bulaşıcı stomatitis)	33. Crayfish Plague (Kerevit Vebası)
17. Equine encephalomyelitis

VARROATOSİS

Varroa jacobsoni oudemans, bal arıların larva, pupa ve erginleri üzerinde yaşayan arı akarıdır.

Bulaşma

Arıcının enfekte malzemeler kullanması.

Kovan birleştirmeleri.

Enfekte ergin arıların bölgede bulunması.

Arı yetiştiricilerin toplu savaşım uygulamalarına önem vermemeleri.

Gerekli tedbir alınmayan kolonilerde Varroa'nın yılda 10 kat arttığı ve yayılma hızının üç ayda 6-11 km. arasında değiştiği göz önünde bulunmalıdır.

Semptomlar

Bal arıların larva, pupa ve erginleri üzerinde yaşayan arı akarı Varroa hemolenf emerek beslendiğinden yavrular iyi gelişemez, ergin arılar ise güçsüz kalırlar. Varroanın beslemek amacı ile açmış oldukları yaralar çeşitli bakteri, virus, protozoon ve mantar etkenlerin vücuda girmesini kolaylaştırdığından sekonder enfeksiyonlara zemin hazırlarlar. Yavrularda kanatsızlık, tek kanatlılık, eksik bacaklılık ve kısa karınlık gibi gelişim bozuklukları görülür. Arıların yaşam süreleri kısalır. Ağır enfeksiyonlarda koloni tamamen söner. Yavrularda kanatsızlık, tek kanatlılık, eksik bacaklılık ve kısa karınlık gibi gelişim bozuklukları görülür. Canlı ergin arıların üzerleri, özelikle kapalı erkek yavru gözleri, kovan köşeleri, dip tahtası üzerinde yeni dökülmüş arılar ile bal mumu döküntüleri dikkatlice muayene edilerek kılinik yöntemle işletmede Varroa etkeninin olup olmadığı tespit edilebilir.

Gezginci arıcılık mutlaka kontrol altına alınmalı , hastalığın tespit edildiği bölgelerde yarıçapı 6 km olan bir saha kordon altına alınmalı ve buralardan kolonilerin bölge dışına çıkışı yasaklanmalıdır. Ağır enfekte koloniler diğerleri için enfeksiyon kaynağı olduğundan gerektiğinde imha edilmelidir.

Varroa ile mücadelede en önemli hususlardan biri de yapılacak mücadelenin ülke çapında ve hatta uluslararası düzeyde yapılmasının gerekliliğidir. Bu nedenle bir bölgede yapılacak olan mücadele bölgedeki tüm kolonileri kapsamalıdır.

Mevzuat

Varroa

Madde 130- Arılarda varroa hastalığı klinik olarak tespit edildiğinde hastalığı söndürmek için genel tedbirlere ilave olarak hastalığın durumuna göre aşağıdaki özel tedbirler de o yerin hayvan sağlık zabıtası komisyonunca kararlaştırılır.

a) Yarıçapı 6 kilometre olan bir saha kordon altına alınır.

b) Varroa hastalığı görülen bölgelerde ilkbahar ve sonbaharda olmak üzere yılda iki kez bölgesel mücadele programı hazırlanarak kullanılacak ilaçlar ve uygulama tarihi tüm arıcılara imza

karşılığı duyurulur. Bölgesel mücadele yönetimli çiftçi mücadelesi şeklinde topyekün olarak yapılır. Mücadeleye katılmayan veya zamanında katılmayan üreticiler hakkında 3285 sayılı Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanununun 51. Maddesine göre işlem yapılır.

c) Bakanlık hastalıkla ilgili gerek gördüğü her türlü mücadele esaslarını tespit ederek valiliklere bildirir.

d) Kordon bölgesindeki kovanlarda varroa hastalığının klinik olarak ortadan kalkmasından 21 gün sonra gerekli önlemler alınarak kordon kaldırılır.